<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>


<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">

	<id>http://ostuff.mysinablog.com/rss.php?profile=atom</id>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://ostuff.mysinablog.com/rss.php?profile=atom" />
	<title><![CDATA[oliving]]></title>
	<subtitle type="html"><![CDATA[]]></subtitle>

		<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>

<generator uri="http://www.mysinablog.com/" version="2.0">mysinablog-2.0</generator>
<author><name><![CDATA[ostuff]]></name></author>
<rights><![CDATA[Copyright (c), ostuff]]>}</rights>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com" />

	<logo>http://mysinablog.com/gallery/122/126/32378/profile.jpg</logo>

<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1777510</id>
<title><![CDATA[心頭的刺]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1777510" />

		<category term='Ugly me'/>
	
<published>2009-06-17T10:53:47Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><font color="#3366FF">有個朋友，一直是我心頭上的刺，我不喜歡她。<br /><br />基督徒說仁愛、包容、寛恕…但她每每一句無心的話，足夠在我心留下傷痕；我害怕被她的言語傷害，所以不會主動找她；而每次非得要跟她談話，我會盡量縮短對話時間。<br /><br />從來沒有跟她說出我的感受，不想換來再一次傷害。<br /><br />終於，上星期於教會，我對她的反應實在抗拒得厲害，令其他人也有點錯愕吧，若有非基督徒在，定然覺得我們教會是內部不和。午飯時候，她特地跑來跟我說：我是易怒且對她有芥蒂。<br /><br />對！我同意。<br /><br />我跟一位好朋友提起這事，朋友也坦誠說我易怒、不容易接受批評。<br />撫心自問，我是自傲也自卑的，所以不容易接受批評，除非對方是我所尊敬、佩服或喜歡的人。<br /><br />不過，經她這樣一句提醒，我先是食不下嚥，然後找幾個好朋友慰藉一下，最後冷靜自省。<br /><br />從前一些令我介懷的人和事，說不定問題是在自己身上。不是對方愛挑剔，而是我太敏感。<br />我雖自傲，但不願傷害人，也渴望得到友誼與支持，更不願上帝的名被輕蔑，所以我樂意去靠主改變。或許，上帝讓我遇到這位朋友，是為了讓我變得更好。</font></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1557112</id>
<title><![CDATA[無題]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1557112" />

		<category term='一般'/>
	
<published>2009-01-31T02:07:38Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p style="font: normal normal normal 12px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana"><span class="Apple-style-span" style="color: #800000"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small">這陣子總想畫點甚麼，寫些甚麼，卻寫不出畫不來。<br />惟有，多看點書，多看點畫。<br />憋得辛苦時，就去做做運動流汗，心情會舒坦些。<br /></span></span></span></span></p><p style="font: normal normal normal 12px/normal Helvetica; margin: 0px"> </p><p style="font: normal normal normal 12px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana"><span class="Apple-style-span" style="color: #800000"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small">究竟為甚麼寫不出來？</span></span></span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1540571</id>
<title><![CDATA[想念一個人的時候，你會做甚麼？]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1540571" />

		<category term='一般'/>
	
<published>2009-01-17T00:30:20Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #333399">想念一個人的時候，你會做甚麼？<br />「就打電話給他／她啊。」你或會說。<br /><br />所想念的人，可以是聯絡不上的、不常見面的、沒有聯絡方法的；也不一定是情人。<br /><br />想念卻不能見面時，我會做一些他／她提及過的事，或把對方的口頭禪掛在嘴邊。<br />計劃考取八級、拿出欠人家極久的翻譯來想要完成、翻出停寫了半年的故事來重鋪故事情節...... 回想近幾個月來自己的一些改變，原因大概跟思念有些關係吧。<br /><br />我很喜歡部門裡的一位同事，她做事很有幹勁。她稱讚我多才多藝，我聽了就說：「我更羡慕你有『完成事情的能力』。」</span></span></p><p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #333399">空有丁點兒才能，卻不把事情完成，不是很差勁嗎？<br /><br />我想念的人，不知身處何地。這人曾說過：「我想像不到，開始做一件事情而不把它做完是怎樣的。」</span></span></p><p> </p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1527172</id>
<title><![CDATA[向林小姐學習]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1527172" />

		<category term='一般'/>
	
<published>2009-01-07T16:56:46Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #008000">曾看過一篇台灣藝人林依晨的訪問，她的隨身記事簿寫有她的每周目標、每月目標、每年目標。<br />我即時的想法是「呀？連每周目標也訂下來？我才不要活在這麼大的壓力下…」<br /><br />去年畢業後，我頓然感到失落。得到學位是我多年努力的目標，我無論工作取向、經濟、時間都圍繞着這個目標來分配，一朝完成了，生活一時失了平衡。我需要短期也需要長遠的目標，想不到那竟是一種「需要」。</span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #008000">於是，我重新練習古典鋼琴。過去，我對音樂不求甚解，亦沒有喜愛與不喜愛，只年復年的練琴與考試…直至出來做事就停下來了，那年剛好考至七級。如今重新開始，竟是真真正正的開始！我不知因何，卻從未如此喜愛鋼琴過，拿着樂譜查閱作品背景、音樂字典，甚至上youtube聽不同人彈奏同一首樂曲，從中學習。我的新目標出現了，計劃2010年考取八級。<br /><br />有目標就一定有壓力嗎？轉念想想，所訂的目標不一定要很宏大、很難達到，訂下目標為的是希望生活有方向，讓自己不斷進步，不浪費日子。每周的目標可以簡單如「請家人到附近餐廳吃一頓好的」、「背下十個英文生字」、「完成一幅版畫」，又或是「送小禮物給同事」等等一些令自己也令身邊所愛的人愉快的事。坐下來思考一下，原來自己想做的事情蠻多的，如果都能夠完成，09年將會很充實；我要</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #008000">向林小姐學習以</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #008000">「目標為本」過生活。</span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1475061</id>
<title><![CDATA[適時的話]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1475061" />

		<category term='一般'/>
	
<published>2008-12-12T11:30:12Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p style="font: normal normal normal 10px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #993300">昨天難得休假，就約了韋小姐一起去看電影、吃飯、shopping破財。<br /><br />韋小姐選了一間人不多但食物很好吃的樓上餐廳，我們就在那兒吃晚飯。<br />終於可以跟朋友好好聊天了。<br /><br />席間，韋小姐的幾句話，讓我想通了一些事情。<br />有時候，一些小小的問題也可以困擾我們許久，但朋友適時的幾句話，就可以解開鬱結了。<br /> <br />出來工作最初幾年，渾渾噩噩，不知方向，也沒有很投入工作；我一直耿耿於懷，覺得浪費了最該珍惜的幾年，總想着要補回那段時光，所以會急於想得到甚麼、達到甚麼職位。九月時升職不成，我一直放不開，甚至有想過藉轉工來晉升（轉到別的部門，做個高些職位）。韋小姐跟我分享了一些經歷，說做事得花時間，不能一蹴即就。<br /><br />她的話讓我明白到越是想快些得到些甚麼，就越要沉着地認真工作。</span></span></span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1455252</id>
<title><![CDATA[像安達充漫畫裡的男主角]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1455252" />

		<category term='看了而不需留言，我的心底話'/>
	
<published>2008-11-29T23:11:09Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p style="font: normal normal normal 10px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana; line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #993366">我認識一個他，像安達充漫畫的男主角，外表平凡，與世無爭，在一些方面卻比別人強。</span></span></span></p><p><a href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1455252" target="_blank">(閱讀全文)</a></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1435664</id>
<title><![CDATA[睡得不好]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1435664" />

		<category term='一般'/>
	
<published>2008-11-15T23:14:49Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #000080">不好了，又睡得不好了...</span></span></p><p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #000080">已經開始拿自己失眠來自嘲，是苦中作樂嗎？ </span></span></p><p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #000080">很懷念一睡就睡到隔天的感覺。 </span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1431376</id>
<title><![CDATA[thanks be to the Melody eye mask]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1431376" />

		<category term='一般'/>
	
<published>2008-11-12T22:00:48Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p style="font: normal normal normal 12px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana; line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #008000">先前一直睡得不好，前幾天嘗試一個自己也覺得不太可行的辦法 ——— 戴眼罩，誰知一試之下睡得不錯呢。雖然仍會半夜醒來，但算比以前睡得熟了。<br /><br />買眼罩回家那天，我跟媽媽說起被她半夜回來吵醒，然後睡不着的事，媽媽立即賭氣地說：「那麼我搬出去好了！」我心平氣和地說我一直努力去適應，是因為不希望她搬走。同樣地，我知道她也不希望我搬走。說到這裡，媽媽的賭氣消失了，我們最後嘻嘻哈哈地看電視。<br /><br />希望睡覺的問題快解決吧！睡得好，人也會活潑些～<span class="Apple-style-span" style="color: #000000; font-family: Helvetica; font-size: 12px; line-height: normal"> </span></span></span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1415794</id>
<title><![CDATA[想搬]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1415794" />

		<category term='Ugly me'/>
	
<published>2008-11-01T23:10:57Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p style="font: normal normal normal 12px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana; line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #808000">空間，很需要個人的空間。<br />想不到媽媽搬回來住，我是這樣不習慣，因為彼此作息時間有別，我每朝四、五時都被聲音弄醒。工作的疲累加上睡得不好，可以叫我瘋掉。<br />以前周末是我惟一一天能安靜休息的日子，如今因為她白天在睡覺，我都不能躲在房間裡。<br /><br />很需要，很需要個人的空間。<br /><br />我很想搬出去住，只為一個可以安靜睡覺的房間，一個可以獨處的房間。<br /><br />同事勸我先試試忍耐一下，畢竟難得一家人終可一起住。<br />相見好，同住難。一些生活習慣是難以改變，而且那些不只是習慣，而是生活需要。<br />我需要私人的空間。<br /><br />現在住在一起，我反而不像以前甚麼都跟我媽說了。生氣、疲累、鬱悶...通通只得忍在心裡，終有天會憋出病來。<br /><br />我想搬啊。</span></span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1403976</id>
<title><![CDATA[破冰晚膳]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1403976" />

		<category term='一般'/>
	
<published>2008-10-23T22:12:26Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p style="font: normal normal normal 10px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana; line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #993300">初入職時，跟一位同事頗投契，我慶幸在工作中遇到可以互相支持的朋友。後來在工作上彼此得不到共識，我在公私之間不懂平衡，漸漸退開，之後跟她說話都盡量客氣。<br /><br />意外地，昨天早上她來邀約晚膳，我嘴巴比腦子快，不加思索便答應了，顯然潛意識一直不抗拒這位朋友。應允了以後，因為有些忐忑，便埋頭工作至七時才去問她下班了沒。<br /><br />既然曾經投契，打開天窗是最舒服的方式，有甚麼說甚麼好了。在巴士上，我坦白說出自己的想法，也聽了她的想法，我整個都放鬆了。昨晚我們跟以前一樣聊天，不經意地一看時間，竟已是晚上十一時！<br /><br />謝謝她主動來邀約，很愉快的一頓飯，但願不是「曾經」投契而已。</span></span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1395887</id>
<title><![CDATA[我近期的keywords]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1395887" />

		<category term='一般'/>
	
<published>2008-10-17T23:44:55Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #ff99cc">近期在我生活裡的keywords： <br /><br />流感針、蜂蜜與四葉草、胖妹、OT、版畫、trophy、好肥所以要做運動、八級考試、不懂笑不想哭、是時候剪頭髮、想讀書、還錢、牙痛、新同事、想睡、你的身影、想搬出去住、deadlines、拜託/唔好意思/唔該晒/麻煩晒你、想念鋼琴、畢業禮、粉底、相見好同住難...</span></span></p><p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small">以為日復日生活平淡，只一貫地忙碌，誰知身邊的環境和內心的想法一點一滴在轉變。</span></p><p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small">像是沒有驚喜的生活，其實每天都有丁點的新鮮事情，給予越來越沉鬱的我一些恰到好處的刺激。 </span> </p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1392102</id>
<title><![CDATA[我以為可以的]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1392102" />

		<category term='Ugly me'/>
	
<published>2008-10-15T09:11:30Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #c0c0c0">新同事上班了，辦公室越來越熱鬧…我卻越來越沉默。</span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #c0c0c0">我以為我面對得到，克服得了，怎麼感到自己是outsider…</span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #c0c0c0">不是由心發出的笑容令面頰很酸，一些不曾有念頭在腦內開始蘊釀…</span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1376980</id>
<title><![CDATA[找尋目標]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1376980" />

		<category term='一般'/>
	
<published>2008-10-04T22:31:21Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p style="font: normal normal normal 12px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana; line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #993300">我不想虛度光陰，尤其現在似乎不再年少，更不想多浪費時間。（可惜我常做無聊又沒意義的事，例如同一套電視劇看它十遍八遍...）<br /><br />畢業後頓感失落，急急找尋目標。工作麼？升職不成，專心繼續做個小PA吧。對我來說工作是為維持生計，不是我生活的目標。<br />我需要的是能驅使我生活有規劃有動力的目標，要較長遠的。<br /><br />考取八級鋼琴？也不錯，起碼必要時可用來賺生活費，不過沒錢學琴...自學可行嗎？<br />讀Master？    暫時不要吧...也沒錢讀。<br />儲錢去羅浮宮？嗯，這是一定要做的，但是，又回到「錢」這個題目上了。<br /><br />腦海中有幾樣想做的事情，但好像那份渴望沒有當時想得到學位般強烈。<br /><br />啊，我知道我的目標是甚麼了，當然是長期的，就是要賺錢。<br />賺錢，很「屬世」的一件事，要小心奕奕才行。<br /><br />做了點準備，將會賣些東西，若有一點點成績的話，再告訴你。</span></span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1370552</id>
<title><![CDATA[落選]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1370552" />

		<category term='工作'/>
	
<published>2008-09-29T23:43:51Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p style="font: normal normal normal 12px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana; line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #800000">幾個同事申請升遷，我是惟一落選的。<br />嗯，我承認現在不是最好時機。在這部門工作了不到四個月，時間尚早、經驗尚淺。<br /><br />容許我失望一陣子，畢竟要去面對已升遷的同事及將來到任的上司。<br /><br />朋友安慰的話讓我掉了幾顆眼淚，我抺把臉自信地抿嘴笑笑，心境平靜，感謝主賜平安。<br />待時機成熟，我會再努力爭取。</span></span></span></p>]]></summary>

</entry>
<entry>
<id>http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1366147</id>
<title><![CDATA[面試]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1366147" />

		<category term='工作'/>
	
<published>2008-09-26T18:24:58Z</published>
<updated>2009-12-06T04:42:23Z</updated>
<author>
<name><![CDATA[ostuff]]></name>
<uri>http://ostuff.mysinablog.com</uri>
</author>

<summary type="html"><![CDATA[<p style="font: normal normal normal 12px/normal Helvetica; margin: 0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana; line-height: 21px"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small"><span class="Apple-style-span" style="color: #3366ff">心情不好...<br />早前申請了升遷，今天面試。<br />面試的氣氛沒有很好，問題在我身上，我一副黑沉沉的臉，嚴肅的樣子。<br /><br />來這兒工作了三個月，工作壓力讓我失眠過但沒有哭過。<br />連我也不滿意自己的表現，升遷只會令壓力更大。<br /><br />這工作是我想做的，但總沒有得心應手，我告訴自己那是因為我在這兒還是很短時間。<br />也告訴自己是我太緊張了，<br />又告訴自己是因為不夠自信。<br /><br />我迷惘也害怕，害怕發現自己根本不適合這工作。<br />不做這個，可以做甚麼？</span></span></span></p><p><a href="http://ostuff.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1366147" target="_blank">(閱讀全文)</a></p>]]></summary>

</entry>

</feed>